بر‌آنم كه تمام خورشیدها را                       چون شكوفه‌های نارنج

بر طر‌ّّه‌ مویت بنشانم. اما تو

به دورها چشم دوخته‌ای :                           از كهكشانی دیگر

و سیاره‌ای دیگر                              شكوفه‌ای یخین را انتظار می‌كشی

كه برای چیدنش  می‌باید

سفری طولانی بیاغازم و در راه بازگشت

تشنه بمیرم.

نوشته شده در شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 12:33 توسط اشک| |