کاش آسمان حرف کوير را مي فهميد و اشک خود را نثار گونه هاي خشک او مي کرد...... کاش در قاموص غصه ها معناي سنگين لبخند گم نمي شد.... کاش قلب هامان آنقدر خالص بود که دعاها قبل از پايين آمدن دست ها مستجاب مي شد..... کاش واژه صداقت آنقدر با لب ها صميمي بود که ديگر براي بيان کردنش نيازي به شهامت نبود....... و کاش مرگ معني عاطفه را مي فهميد.
هميشه سبز مي خشکد
هميشه ساده می بازد
هميشه لشکر اندوه به قلب ساده می تازد
من آن سبزم که رستن را تو آخر بردی از يادم
چه ساده هستی خود را به باد سادگی دادم
به پاس سادگی در عشق درون خود شکستم زود
دريغا سهم من از عشق قفس با حجم کوچک بود
دريغا سهم من از عشق قفس با حجم کوچک بود
درونم ملتهب از عشق ، برونم چهره ای دمسرد
ولی از عشق باختن را غرور من مرمت کرد
به جز از دوستت دارم ، حرفی نشد ز لب جاری
ولی غافل که تو خنجر درون آستين داری
طلوع اولين ديدار ، غروب شام آخر بود
سرانجام تو و عشقت ، حديث پشت خنجر بود
سرانجام تو و عشقت ، حديث پشت خنجر بود
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
منوی سايت
نويسنده سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت